« وَلا عَلَى الَّذينَ إِذا ما أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لاأَجِدُ ما أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ » « 1 » درباره او نازل شده است - به او سلام كرديم و گفتيم : براى زيارت ، عيادت و كسب فيض از تو آمده‌ايم . عرباض گفت : روزى نماز را به امامت رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله اقامه كرديم . آن گاه رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله به ما رو كرد و ما را چنان موعظه بليغى نمود كه اشك از ديدگان ما سرازير و دل‌هايمان هراسناك شد . يكى از حاضران گفت : اى رسول خدا ! اين ، موعظهء كسى است كه گويا مىخواهد وداع كند . پس چه پيمانى بر ذمّهء ما مىگذارى ؟ رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : شما را به تقواى الاهى ، تسليم و فرمانبردارى ( از حاكمان ) سفارش مىكنم ، گرچه كه برده‌اى حبشى بر شما حاكم گردد ؛ زيرا هر كه از شما زنده بماند اختلافات فراوانى را به چشم خواهد ديد ، بنابراين به سنّت من و سنّت خلفاى راشدين و هدايت يافته ، پايبند باشيد و در اين راه استقامت ورزيد . شما را از مسائل نوظهور بر حذر مىدارم ؛ چرا كه هر مسألهء نوظهورى ، بدعت است و هر بدعتى ، گمراهى است . « 2 »

--> ( 1 ) . سوره توبه : آيه 92 . « و هم‌چنين بر آن مؤمنانى كه آماده جهاد ، نزد تو آيند كه زاد و لوازم‌سفر آنان را مهّيا سازى تو پاسخ دهى كه من مالى كه به شما مساعدت كنم ندارم » ( 2 ) . سنن ابوداوود : 3 / 206 ، كتاب السنة ، باب فى لزوم السنة ، حديث 4607